Samaín, un bo momento para traballar o medo

O medo é unha emoción primaria que se deriva da aversión natural ás ameazas. Desde o punto de vista biolóxico constitúe un mecanismo de defensa xurdido para permitirlle aos animais responder ante situacións de perigo con rapidez. Pénsase que moitos medos son practicamente universais, instintivos e innatos.
Os nenos, ao longo do seu desenvolvemento, padecen e experimentan numerosos medos e considérase que son un compoñente do seu desenvolvemento, que lles proporciona medios de adaptación a situacións variadas. Con todo, cando este medo é desadaptativo (non obedece a ningunha causa real de perigo potencial ou se sobrevaloran as posibles consecuencias) o resultado é un enorme sufrimento por parte do neno que o padece e pode condicionar o seu funcionamento e alterar sensiblemente a súa capacidade para afrontar situacións cotiás (ir durmir, ir á escola, estar só, etc).
No caso dos nenos da Educación Infantil o medo á escola, á escuridade, ás catástrofes aos seres imaxinarios (bruxas, pantasmas, entre outros), poden converterse nos temas centrais. A escola pode ser un bo lugar para tratar os medos de forma natural. Moitos destes medos ven inducidos polo ambiente externo como os contos, as películas, etc. e outros están fundados en experiencias negativas do neno, e de feito poden servir como alarma para identificar situacións dalgúns malos tratos ou abuso.

Deixovos como exemplo un xogo e una canción para traballar os medos no aula:

Para xogar click aquí

Educar a nenos con cerebros do Pleistoceno

O coñecemento do cerebro avanzou de forma espectacular nos últimos anos pero estes avances aplicáronse máis en medicina que na educación. Do cerebro dependen a personalidade, os pensamentos, os sentimentos polo que se fai moi importante que os/as docentes coñezan o seu funcionamento.
José Antonio Marina, filosofo e pedagogo, invítanos a explorar o sistema nervioso e, en especial, o cerebro infantil no seu libro "O cerebro infantil. A gran oportunidade". Déixovos un pequeno vídeo de presentación, podedes atopar máis aquí.

Seguindo coa aprendizaxe por imitación

Ioga para cativos

Axudados polo ioga, os cativos aprenderán a relaxarse, axudaralles a enfrontarse ás situacións conflitivas e á falta de concentración. Ademais achégalles forza, mobilidade e elasticidade. Despois de ver o video cres que esta disciplina física e mental pode ser interesante na Educación Infantil?

De onde veñen os nenos?

Mirade con que naturalidade explican os alemáns de onde veñen os nenos:

De onde veñen os nenosView more presentations from

Traballar autoestima é imprescindible en EpS

A palabra autoestima repetímola diariamente, pero que é realmente a autoestima? defínímola como concepto amplo que expresa a teoría que as persoas teñen de se mesmas (como se ven, como se representan, etc.) e a súa valoración ou grao de satisfacción (se se gustan, se se aceptan, etc.)
Ten moito que ver coa necesidade que temos todos de ser amados, valorados e tidos en conta polas persoas que nos rodean e interésannos.
A valoración que facemos de nós mesmos, é capaz de producir unhas reaccións emocionais que nos fai sentir un grao de benestar ou malestar, de satisfacción ou insatisfacción.
Desde que nacemos a familia e a escola teñen unha importancia decisiva no desenvolvemento da autoestima. A protección física, a aceptación, a satisfacción das necesidades afectivas, o contacto físico, os estímulos e os encomios son imprescindibles para un desenvolvemento saudable.
Unha autoestima baixa adoita ir acompañada de valores e potencialidades que unha mala educación encargouse de reprimir. Unha boa autoestima axuda estimula a autonomía persoal, facilita a superación das dificultades e favorece as relacións persoais. Pola contra unha baixa autoestima predispone á agresividade como resposta aos sentimentos de pouco valor e facilita mecanismos defensivos de inferioridade, crea sentimentos de incapacidade e produce reaccións de illamento para contrarrestar o rexeitamento e o sufrimento.

autoestima

Lavarse as mans

Escola pública de todos e para todos

No día dos docente unha homenaxe a unha mestra

David Bobillo deixou nun comentario de hoxe o texto dunha canción de Pedro Guerra adicada a unha mestra. Pareceume que podería ser interesante escoitala. Atopei o video que vos deixo cos debuxos do propio autor. A historia da canción podedes lela aqui.

Día mundial dos docentes

O Día Mundial dos Docentes conmemórase cada ano o 5 de outubro, para celebrar a función esencial do profesorado na prestación dun ensino de calidade en todos os niveis.

A escola unha institución transformadora

O espazo do ensino é o espazo do diálogo. Da palabra. Do pensamento. O berce da liberdade.

Hoxe faleivos en clase da miña carpeta de cousas importantes. Ao chegar a casa abrina e atopei este artigo de Manuel Rivas que, aínda que non está directamente relacionado coa EpS, desexo que leades pois esta moi ao fio de algúns dos vosos comentarios.

A santa paciencia_dos mestres

View more documents from iesotero.

Eu non podería expresar mellor o que penso. Cando o leín, alá por xullo, subliñei as seguintes frase "Fun criado no respecto ao mestre. Se cadra coñecín mestres, persoas concretas, que non merecían ese respecto, mais toda a humanidade que me arrodeaba,meus pais, meus veciños, todos me transmitiron o respecto á muller ou home que daban escola. Non era un respecto dócil.O respecto é diferente do servilismo, da docilidade. En realidade, o que a min me transmitían era o respecto polo coñecemento, pola aprendizaxe, pola curiosidade de pescudar no descoñecido,de avanzar contra a ignorancia."
"O espazo do ensino é o espazo do diálogo.Da palabra. Do pensamento. O berce da liberdade. Mais construír ese espazo esixe sutileza, grandes depósitos de esperanza e unhas condicións de confianza básica. É un traballo delicadísimo. De primeira liña de risco. E de enorme paciencia."

Desde a escola podemos facer que isto cambie

what's virgin mean?

A EpS debe dotar aos educadores e aos pais dos coñecementos necesarios sobre a sexualidade, para que os nenos e nenas aprendan a vivir a sexualidade dunha forma saudable evitando coñecementos erróneos. Debemos facer da sexualidade un contido máis do currículo, que permita deixar ao carón os sentimentos de vergoña ou culpa que desde a nosa cultura acompañárona e aprender a ver que a sexualidade só é un aspecto máis da vida dos seres vivos.Como di o Colectivo Harimaguada: "é noi importante respostar con naturalidade as preguntas dos cativos e permitirlles que se toquen, que se miren, que se queran pois así estamos permitindo un desenvolvemento axeitado da súa sexualidade". Debemos entender o ser humano como un ser "biopsicosocial" e isto debe reflectirse sin dúbida na educación.

Un bo docente non é só un bo coñecedor da súa disciplina